گل سنبل:تو سبزه باغ پر گلی هستی که دلدارگان را از تو نتیجه ای نیست.
گل یاسمن:دستی است که دامن دلدار می گیرد و زبانی اشت که تمنا می کند.
گل رازیانه:هر چند کنارم نیستی ولی نگاهت در تنهایی مونس من است.
گل نرگس:سزاوار مهتاب نیستم دلم از نا مهربونی تو به تنگ آمده است.
گل عباسی:تو مایه امید و سرچشمه آرزوهای منی.
گل سوری: عزیزم با من مهربان تر از گذشته باش.
گل شیپوری:جبال حسودان در عشق اثری نخواهد داشت.
گل مروارید: این آواز آخرین دلداده ای است که برای آخرین بار سخن می گوید.
گل شمعدانی:عشق لازمه زندگی است و بدون عشق نمی توان زیست.
گل بید مشک: اگه می سوزم گناه از بخت نامساعد من است تو را می بخشم.
گل یاس: از من نخواه که جز راستی سخن بگویم من شیفته توام.
گل سرخ:عشق آتشین مرا بپزیر.
گل محمدی:تو را از صمیم قلب می پرستم.
گل میخک:قلبم را به تو تقدیم می کنم.
غنچه گل:برای نخستین بار قلبم به خاطر تو لرزید.
گل شقایق:زندگی فقط به خاطر عشق به توست.
گل بنفشه:همیشه به یاد من باش.
گل لادن:گاهی از من یاد کن.
گل سفید:می سوزم و می سازم.
گل زرد:از تو بیزارم.
گل اطلسی: نمی دانم مرا دوست داری یا نه.
گل شب بو:در مهتاب شب رویت را می بوسم.
گله همیشه بهار:عشق تو برای همیشه در قلب من رخنه کرده.
گل داوودی: از صدای دلپزیرت لذت می برم.
گل اشرفی: این هدیه را از من بپذیر.
گل میمون:یک بوسه می خواهم نه بیشتر.
گل یخ: از عشق تو مایوس و نا امیدم.
گل تاج خروس: از دوریت سرگردان شده ام.
گل مینا: بی وفا به دلداده خود رحم نکردی.
گل کاملیا: فداکاری در راه عشق خوشبختی می اورد.
گل کوکبی: چرا قلبم را بی خوده افشرده می سازی.
گل نسترن: شهرت را به عشق جهان دادی.
گل پژمرده: افسوس که بهار عشقت را ناپذیر پنداشتم.
گل مریم: به پاک دامنی تو درود می فرستم.
گل لاله: تو که دل مرا غمزده می خواهی این من و این دل دردمندم.